“Turns out… rebuilding your life doesn’t happen in giant leaps. It happens in tiny, chaotic babysteps.” 🤍
Mijn leven momenteel, hahaha... hoe moet ik dit zeggen. Een leuke combo van kinesitherapie, sollicitaties, een huis dat precies ontploft is door het rondvliegend stof, een hoofd dat letterlijk nooit op non-actief kan worden gezet en een hond die mij elke dag weer doet beseffen, hoe hard je de kleine momentjes moet appreciëren.
Kortom... chaos as we know it😅🙈.
Maar ergens tussen al die chaos door lijken er ook stilaan terug kleine lichtpuntjes binnen te sluipen. En misschien… misschien is dat exact hoe healing eruitziet.
Lets talk about fitness ...
Na mijn heavy lifting avontuur in de gym besloot mijn onderrug blijkbaar dat het welletjes geweest was.
Resultaat? Een serieuze lumbago en een verplicht bezoekje aan de kiné om alles weer wat los te krijgen en misschien toch ook die geweldige lumbago squat techniek even te verfijnen. Serieus?! Want heel eerlijk... zooooo frustrerend! In mijn hoofd wil ik steeds vooruit. Meer. Beter. Sterker. Maar mijn lichaam dacht daar toch wel net even anders over 🙈.
Turns out...
Je kan jezelf niet eindeloos blijven pushen zonder dat je lichaam op een bepaald moment op de rem gaat staan.
Maar tussen die spierpijn en frustratie door, gebeurde er ook iets super tof.
Via Instagram reageerde ik op een post van één van mijn fitness idolen - FitnessUnicorn - , tot mijn grote verbazing kwam er vrij direct een reactie van haar op mijn reactie en zo kwamen we in contact. Ze stuurde me een super interessante masterclass door en ondertussen luister ik ook volop naar haar podcasts tijdens het wandelen, opruimen of gewoon wanneer mijn hoofd weer eens voluit overuren draait.
En... to be honest? Soms heb je gewoon even iemand nodig die je terug doet geloven dat je niet "opnieuw moet beginnen", maar dat je gewoon verder mag groeien vanaf waar je nu staat en dat opdagen al meer is dan gewoon met je luie krent in de zetel blijven hangen.
My best friend ...
En Chaseke ... Mijn beste vriend 🤍
Vorige week was echt geen goeie week. Op de ene of andere manier had hij zijn slechte poot bezeerd en liep hij er maar wat treurig bij. Ik voelde me machteloos en verdrietig en ergens ook gewoon bang voor wat er nog moet komen.
Maar... deze week is die poot weer helemaal genezen en zien we terug wat meer leven in hem. Hij is vinniger, vrolijker en toch weer net iets meer zichzelf.
En amai... Op zulke momenten leer je echt de kleine gelukjes in het leven ten volle te appreciëren.
Oh ja, ook nog even dit ...
Door alle chaos en emoties door heb ik uiteindelijk ook een beslissing genomen waar ik al heel lang over twijfel...
Ik ga Velvet Vows Weddingatelier (mijn weddingplanner droom) stilaan opstarten in bijberoep.
Babysteps hier hé. Geen grote sprongen. Geen "plots alles anders en we gooien alles om". Gewoon... klein beginnen en kijken waar het me brengt.
So exciting maar tegelijk ook doodeng😂!
Chaos, Chaos and some more Chaos ...
Dus na al het voorgaande staat ons huis hier letterlijk te dansen van het stof.
Mijn man is opnieuw gestart met werken hier in huis en binnenkort beginnen we eindelijk aan de nieuwe vloer in de living. Super exciting natuurlijk... maar mijn innerlijke controlefreak krijgt spontaan weer even kortsluiting krampjes van de rommel.
Het huishouden nu... wel laat ons zeggen dat dit ergens te zoeken is tussen survival mode en wat mijn hoogst haalbare " ik knijp een oogje toe" niveau is.
Misschien is dat wel gewoon volwassen worden? Proberen vooruit te gaan terwijl alles rondom je tegelijk lijkt te ontploffen.
Maar...
Ergens tussen de chaos, de stofwolken, de kinesessies en de koude koffie door voel ik het terug een klein beetje kriebelen.
En... misschien, wel heel misschien, komt alles uiteindelijk toch wel weer goed.
Babystep per babystep 🤍
x x x
Nicky
"Healing isn't always pretty. Sometimes it looks like chaos, coffee and babysteps."🤍
Reactie plaatsen
Reacties