What about... too much?!

"Too many dreams, too much coffee and absolutely no clue where to start... sounds about right."

Het is ondertussen al even geleden dat ik hier nog geschreven heb. En eerlijk? Daar zijn verschillende redenen voor. Maar de grootste?

Mijn hoofd.

Of beter gezegd: de complete chaos die daar de afgelopen maanden heeft gewoond - en eerlijk gezegd nog altijd niet helemaal opgeruimd is - heeft daar dus een grote rol in gespeeld.

Terug naar het begin...

Let’s rewind…

Zoals jullie al weten, heb ik vorig schooljaar een aantal maanden thuis gezeten. Het potje was vol, de mentale overload eiste zijn tol en het was echt moeilijk te ontkennen dat zo verdergaan geen optie was.

Dus dan maar thuis… ja, definitely the best idea ever. In die periode heb ik kunnen nadenken over wat ik eigenlijk wil in mijn leven of hoe ik mijn leven zie. Vanaf toen, regende het ideeën in mijn hoofd waarik echt letterlijk een punthoofd van kreeg. Allemaal goede ideeën, maar hoe verwezenlijk je die, als één van je grootste bezorgdheden het financiële kostenplaatje is, zeker wanneer je weet dat je financieel niet zomaar alles kunt omgooien.

Tjah, that’s life, zou je denken. Dus… dan maar gewoon terug onderwijs, zoeken naar een school en omgeving die bij mij past. Die heb ik uiteindelijk echt wel gevonden. Maar de keerzijde aan de medaille is dat ik nu schipper tussen twee scholen. De nieuwe school geeft me opnieuw energie en doet me beseffen dat onderwijs op zich misschien niet altijd het probleem was. Soms is het gewoon de plek waar je staat.

Duuuuuus…

A million dreams...

Let’s go back to a million dreams…hondenvoeding maken, hondenuitlaatdienst, weddingplanning, catering/foodtruck, schoonheidsspecialiste, een coffee corner openen…

Basically: geef mij drie maanden tijd om na te denken en ik start in mijn hoofd een volledig bedrijventerrein. 😂

Supertoffe ideeën allemaal, maar begin er maar eens aan. Niet bepaald efficiënt om ze allemaal tegelijk te willen uitvoeren. Plus niet te vergeten, allemaal op zelfstandige basis. Je gooit natuurlijk niet van dag één op dag twee heel je leven ondersteboven omdat één van die wilde ideeën je toch maar eens een betere toekomst zou kunnen opleveren.

Al snel kwam ik dus tot de conclusie dat enkele van deze ideeën misschien toekomstideeën zouden kunnen zijn, maar voorlopig toch maar even op de boekenplank mogen blijven liggen.

Wat ik jullie wel kan zeggen is dat twee van deze ideeën uiteindelijk wel een plaatsje hebben gevonden in de nabije toekomst.

Weddingplanning verdwijnt niet. Velvet Vows blijft bestaan, alleen krijgt het voorlopig een andere plaats. Niet langer de enige grote droom die alles moet oplossen, maar iets waar ik naast mijn andere werk met veel plezier in kan blijven groeien.

MAAAAAAR…

Een nieuwe richting

Tussen al die ideeën zat er eentje dat telkens opnieuw bleef terugkomen. Eentje dat eigenlijk al veel langer ergens achteraan in mijn hoofd zat.

En misschien is dat wel het verschil tussen zomaar een leuk idee en iets wat echt bij je past: sommige plannen verdwijnen na een week weer naar de achtergrond… andere blijven op je schouder tikken tot je eindelijk luistert.

Vanaf midden februari ga ik namelijk mee aan de slag in het schoonheidssalon van één van mijn besties. En om heel eerlijk te zijn? Dit voelt bijna als thuiskomen bij een droom waarvan ik vergeten was dat ik ze ooit had.

Misschien was het probleem nooit dat ik niet wist wat ik wilde. Misschien wilde ik gewoon te veel tegelijk (standaard 😂).

En misschien hoeft een droom ook niet altijd meteen “de droom” te zijn. Sommige dingen mogen gewoon naast elkaar bestaan. Sommige plannen mogen wachten. En sommige ideeën mogen gewoon leuk blijven zonder dat er onmiddellijk een ondernemingsnummer aan moet hangen. 

Rust kiezen is trouwens ook kiezen. Focus kiezen is ook vooruitgaan.

En dat is wat ik wil… vooruitgaan.

Out with the old... in with the new!

Het is tijd om het oude los te laten en te kiezen voor een nieuwe weg. Net zoals we zien bij de seizoenen, en zeker nu: de overgang van onze mooie warme zomer naar die gezellige herfstmaanden, die ons weer even vragen om te vertragen en los te laten wat nood heeft aan verandering.

Soms is verandering net datgene wat ons opnieuw energie geeft. Om verder te gaan. Om anders te kijken.

Om even stil te staan bij wat we al bereikt hebben en bij al het moois dat misschien nog op ons wacht.

When life gives you lemons… make lemonade!

And the sour lemons? We leave those behind. 😉🍋

Maybe I didn't need fewer dreams... just a little more focus

“Some dreams arrive loudly. Others quietly wait until you’re finally ready to hear them.”

X x X

Liefs Nicky